Хезмәтенә күрә хөрмәте

Ватанны саклаучылар көне алдыннан Татарстан Республикасы Президенты Рөстәм Миңнеханов ветераннарга “1941-1945 елларда Бөек Ватан сугышында Җиңүгә 70 ел” юбилей медальләрен тапшырды. Безнең районда бүләкләнүчеләр арасында тыл хезмәтчәне Римма Николаевна Шилова да бар.

Президент ветераннарга намуслы хезмәтләре өчен чын күңелдән рәхмәт әйтте, аларга озын гомер, сәламәтлек, иминлек теләде. “Җиңү безгә бик кыйммәткә төште. Республикабыздан гына фронтка 700 меңнән артык кеше китә. Аларның яртысы диярлек кире әйләнеп кайтмый. Без – җиңүчеләрнең варислары – илебезне фашист илбасарларыннан саклаган, госпитальләрдә, фабрика һәм заводларда көнне төнгә ялгап эшләгән кешеләрне беркайчан онытмабыз. Без бу истәлекне мәңге сакларбыз”, – дип билгеләп үтте Рөстәм Миңнеханов.

Урта мәктәпне тәмамлагач кем булачагы турында Римма Шилова артык уйлап тормаган. Җирдә эшләүне яратканга күрә, Казан авыл хуҗалыгы институтының агрономия факультетына укырга керә. Яшьли сайлаган һөнәренә ул гомере буе тугры калып, кырык елдан артык агроном булып эшли.

Римма Николаевна сүзләренә караганда, кечкенә чагында ул еш кына әбисе янына Никольскига кунакка бара. Бергәләшеп бакчада эшлиләр, урманга җиләк-гөмбә җыярга йөриләр. Соңрак Римма беренче тапкыр кулына чалгы алып, печән чабарга өйрәнә. Аучылык, балыкчылык һәм умартачылык белән шөгыльләнгән әтисе дә табигатьне чын күңелдән яраткан. Табигать кочагында үскәнгә, ачлыктан бик интекмиләр. Шулай да онытылмаслык авырлыклар аз булмый. Кышкы каты салкыннарда ачлы-туклы окоп казуларны ничек онытасың. Ә сугышта катнашкан әтисенең бүләкләрен ул әле дә кадерләп саклый.

Хәзер инде боларны искә алып сөйләргә генә калды. Иң мөһиме – Римма Николаевна үз эшенә, үз бурычларына һәрвакыт җаваплы карап, йөзгә кызыллык китермичә яшәргә тырышкан.

Диплом алганнан соң, яшь белгечне Алексеевск районының “Большевик” совхозына эшкә җибәрәләр. Хуҗалыкта тракторлар иске, аларына да запчастьләр җитми иде, дип искә ала Римма Николаевна. Шулай да чәчүне дә, урып-җыюны да вакытында башкарып чыгалар. Агрономның төп бурычы мул уңыш алу булганлыктан, яшь белгеч сынатмаска тырыша. Мул уңыш алу өчен туфракны тирән сөрүнең мөһимлеген белгәнлектән, Римма Николаевна моны даими тикшереп тора. Тракторчыларның эшен контрольдә тотарга туры килгән чакларда көнне төнгә ялгап эшләгән вакытлары шактый була. Кар тотуны да контрольдә тотарга кирәк булганлыктан, кышын да ял итәргә мөмкинлеге булмый. Ул чакларда хуҗалыкларның чәчү мәйданнары да бик зур була һәм агроном аларның барысын җәяүләп тикшереп тора. Өстән телогрейка, аяктан резин итек төшми. Никадәр генә авыр булса да, үз бурычын җиренә җиткереп башкару өчен көченнән килгәннең барысын да эшләргә тырыша, үзенә дә, башкаларга карата да таләпчән була. Үзе белән бергә эшләүчеләргә карата һәрвакыт гадел булырга тырыша. Бары тик шулай эшләгәндә генә уңышка ирешеп булачагын ул яхшы аңлый.

Кайчакта кырларга ат җигеп тә чыга, соңрак велосипед сатып ала. Агрономның үз эшенә җаваплы каравы яхшы нәтиҗә бирә. Римма Николаевна эшләгән хуҗалыкларда уңыш һәрвакыт мул була.

Безнең районда Римма Николаевна 106нчы һәм 57нче ат заводларын берләштергәч эшли башлый. Аны хуҗалыкның баш агрономы итеп билгелиләр. Гомере буе яхшы күңелле кешеләр генә очрап торуы өчен дә ул язмышына рәхмәтле. Шунлыктан бу яклардан китү мөмкинлеге килеп чыкач та, туган җирендә яшәп кала. Улы белән кызын берүзе үстереп аякка бастыра (ире бик яшьли үлеп китә).

Соңрак ул район авыл хуҗалыгы идарәсендә икътисадчы, авыл хуҗалыгы продукциясен сатып алу һәм сыйфат буенча дәүләт инспекторы булып эшли. Лаеклы ялга чыкканнан соң да эшләвен дәвам итә. Шулай итеп, бөтен гомерен яраткан эшенә, балаларына һәм әти-әнисенә багышлый.

– Мин һәрвакыт җирдә эшләргә яраттым, – ди Римма Николаевна. Шунлыктан өй янындагы бакчасы да беркайчан буш тормый, күпләп җиләк-җимеш, яшелчә үстерә. Инде хәзер сиксән дүрт яшендә булса да, җиң сызганып җирдә эшләгән чакларын сагына. Ватанны саклаучылар көне алдыннан Татарстан Республикасы Президенты Рөстәм Миңнеханов ветераннарга “1941-1945 елларда Бөек Ватан сугышында Җиңүгә 70 ел” юбилей медальләрен тапшырды. Безнең районда бүләкләнүчеләр арасында тыл хезмәтчәне Римма Николаевна Шилова да бар.

Президент ветераннарга намуслы хезмәтләре өчен чын күңелдән рәхмәт әйтте, аларга озын гомер, сәламәтлек, иминлек теләде. “Җиңү безгә бик кыйммәткә төште. Республикабыздан гына фронтка 700 меңнән артык кеше китә. Аларның яртысы диярлек кире әйләнеп кайтмый. Без – җиңүчеләрнең варислары – илебезне фашист илбасарларыннан саклаган, госпитальләрдә, фабрика һәм заводларда көнне төнгә ялгап эшләгән кешеләрне беркайчан онытмабыз. Без бу истәлекне мәңге сакларбыз”, – дип билгеләп үтте Рөстәм Миңнеханов.

Урта мәктәпне тәмамлагач кем булачагы турында Римма Шилова артык уйлап тормаган. Җирдә эшләүне яратканга күрә, Казан авыл хуҗалыгы институтының агрономия факультетына укырга керә. Яшьли сайлаган һөнәренә ул гомере буе тугры калып, кырык елдан артык агроном булып эшли.

Римма Николаевна сүзләренә караганда, кечкенә чагында ул еш кына әбисе янына Никольскига кунакка бара. Бергәләшеп бакчада эшлиләр, урманга җиләк-гөмбә җыярга йөриләр. Соңрак Римма беренче тапкыр кулына чалгы алып, печән чабарга өйрәнә. Аучылык, балыкчылык һәм умартачылык белән шөгыльләнгән әтисе дә табигатьне чын күңелдән яраткан. Табигать кочагында үскәнгә, ачлыктан бик интекмиләр. Шулай да онытылмаслык авырлыклар аз булмый. Кышкы каты салкыннарда ачлы-туклы окоп казуларны ничек онытасың. Ә сугышта катнашкан әтисенең бүләкләрен ул әле дә кадерләп саклый.

Хәзер инде боларны искә алып сөйләргә генә калды. Иң мөһиме – Римма Николаевна үз эшенә, үз бурычларына һәрвакыт җаваплы карап, йөзгә кызыллык китермичә яшәргә тырышкан.

Диплом алганнан соң, яшь белгечне Алексеевск районының “Большевик” совхозына эшкә җибәрәләр. Хуҗалыкта тракторлар иске, аларына да запчастьләр җитми иде, дип искә ала Римма Николаевна. Шулай да чәчүне дә, урып-җыюны да вакытында башкарып чыгалар. Агрономның төп бурычы мул уңыш алу булганлыктан, яшь белгеч сынатмаска тырыша. Мул уңыш алу өчен туфракны тирән сөрүнең мөһимлеген белгәнлектән, Римма Николаевна моны даими тикшереп тора. Тракторчыларның эшен контрольдә тотарга туры килгән чакларда көнне төнгә ялгап эшләгән вакытлары шактый була. Кар тотуны да контрольдә тотарга кирәк булганлыктан, кышын да ял итәргә мөмкинлеге булмый. Ул чакларда хуҗалыкларның чәчү мәйданнары да бик зур була һәм агроном аларның барысын җәяүләп тикшереп тора. Өстән телогрейка, аяктан резин итек төшми. Никадәр генә авыр булса да, үз бурычын җиренә җиткереп башкару өчен көченнән килгәннең барысын да эшләргә тырыша, үзенә дә, башкаларга карата да таләпчән була. Үзе белән бергә эшләүчеләргә карата һәрвакыт гадел булырга тырыша. Бары тик шулай эшләгәндә генә уңышка ирешеп булачагын ул яхшы аңлый.

Кайчакта кырларга ат җигеп тә чыга, соңрак велосипед сатып ала. Агрономның үз эшенә җаваплы каравы яхшы нәтиҗә бирә. Римма Николаевна эшләгән хуҗалыкларда уңыш һәрвакыт мул була.

Безнең районда Римма Николаевна 106нчы һәм 57нче ат заводларын берләштергәч эшли башлый. Аны хуҗалыкның баш агрономы итеп билгелиләр. Гомере буе яхшы күңелле кешеләр генә очрап торуы өчен дә ул язмышына рәхмәтле. Шунлыктан бу яклардан китү мөмкинлеге килеп чыкач та, туган җирендә яшәп кала. Улы белән кызын берүзе үстереп аякка бастыра (ире бик яшьли үлеп китә).

Соңрак ул район авыл хуҗалыгы идарәсендә икътисадчы, авыл хуҗалыгы продукциясен сатып алу һәм сыйфат буенча дәүләт инспекторы булып эшли. Лаеклы ялга чыкканнан соң да эшләвен дәвам итә. Шулай итеп, бөтен гомерен яраткан эшенә, балаларына һәм әти-әнисенә багышлый.

– Мин һәрвакыт җирдә эшләргә яраттым, – ди Римма Николаевна. Шунлыктан өй янындагы бакчасы да беркайчан буш тормый, күпләп җиләк-җимеш, яшелчә үстерә. Инде хәзер сиксән дүрт яшендә булса да, җиң сызганып җирдә эшләгән чакларын сагына.